Ana sayfa   Sponsorlarımız:
         
     
Rapor - Makale > Ürün Geliştirme > CATIA V5 ile sanal ürün geliştirme:

Sezer Cindemir
Mühendislik Müdürlüğü
 ANADOLU ISUZU Otomotiv San. ve Tic. A.Ş.
Ekim 2005, Kocaeli

Not: İlk defa TurkCADCAM.net Dergisi Ocak-Şubat 2006 Sayısında yer almış bu yazı,
ek resimlerle birlikte Kasım 2008'de TurkCADCAM.net portalından yayınlanmaya başlamıştır.


Özet

Bir çok şirket için ürün geliştirme süreci, piyasanın ihtiyaç duyacağı ve satın alacağı ürünü en kısa sürede, en düşük maliyetle ve en yüksek kalitede pazara sürmek için üzerinde önemle durulan bir süreç olmuştur. Bu süreçte bilgisayar destekli tasarım programları tasarımcılara süreci kısaltma ve ürünün kalitesini arttırma yönünden yardımcı olmuşlar ve son 40 yılda önemli gelişmeler kaydetmişlerdir.

Büyük resim için tıklayınız

Ürün Geliştirme

Ürün geliştirme (Ür-Ge), pazar ihtiyaçlarının belirlenmesi, üretilmesine karar verilen ürünün tasarımının yapılması, prototip ve seri imalatın yapılması ve ürünün satışının yapılmasını içeren aktivitelerin tümünü kapsayan bir faaliyetler bütünüdür. Dolayısıyla yeni bir ürünün tasarım aşamaları yandaki gibi bir akış şeması ile ifade edilebilir.

Bu faaliyetler bütünü içerisinde en önemli noktayı endüstriyel tasarımdan yola çıkılarak prototip ürünün tasarlanması oluşturmaktadır. Keza geliştirilmekte olan ürünün çalışacağı ortamda maruz kalacağı titreşim, aşınma, sıcaklık, yorulma vb. etkenlere olan dayanımı bu aşamadaki seçimlerle belirlenmektedir. Bir yandan ürünün fonksiyonunu yerine getirirken dayanımının maksimum olması istenirken diğer yandan ağırlık, hacim ve maliyet gibi faktörlerin tasarımı zorlayacak kadar yüksek olmaması ve pazarda rekabet edecek ölçülerde olması istenmektedir. Bunun yanı sıra ürün estetik olarak ön plana çıkacak ise ürünün hitap edeceği pazar tarafından  beğenilmesi de ürün geliştirme sürecinin çok önemli bir aşamasıdır.

Bu nedenlerle  prototip tasarımı ve üretimi aşamasında değişik özellikleri ön plana çıkan bir çok alternatif değerlendirilmekte ve bu alternatifler arasında seçim yapılmaktadır. Ürünün fiziksel şekli, ağırlığı, kinematik davranışı, montaj özellikleri ve toleransları bu seçimi etkileyen parametrelerden sadece bir kaç tanesidir.

Ürünün büyüklüğüne de bağlı olarak fiziksel prototip üretimi ve çeşitli fiziksel prototiplerin birbiri ile mukayese edilerek aralarından en uygununun seçilmesi pazara ürünü rakiplerine oranla daha erken piyasaya sunmanın çok önemli olduğu günümüzde hem çok fazla zaman almakta hem de maliyet olarak geliştirme süreci çok külfetli olmaktadır. Keza ürün geliştirme maliyetlerinin %80-90'ını prototip ve detay mühendislik çalışmaları oluşturmaktadır.

Diğer yandan ürün geliştirme sürecinde gerçekleştirilen fiziksel prototipler ile üretilecek ürüne ait bütün parametrelerin (Yorulma ömrü, dinamik davranış, ağırlık - hacim ilişkisi, kinematik özellikler vb..) çoğu zaman elde edilmesi mümkün olmamaktadır. Bu nedenle salt fiziksel prototip yapımı işleminin ürün geliştirme süreci içerisinde çeşitli yardımcı metotlar kullanılarak desteklenmesi ihtiyacı doğmuştur. Bu ihtiyaç özellikle 20. yüzyılın ikinci yarısında mikro işlemciler ile hızlı bir gelişim gösteren bilgisayar endüstrisi ve bilgisayar destekli tasarım (CAD) sistemleri ile karşılanmıştır.

 

Bilgisayar Destekli Tasarım

Bilgisayar destekli tasarım sistemleri ile ilgili ilk çalışmalar 1950'li yılların sonunda ABD Hava kuvvetleri için Massachusetts Institute of Technology (MIT)'de başladı. 1960'lı yıllarda bilgisayar destekli tasarım teknolojisini kendi ürün geliştirme süreçlerine adapte eden ilk endüstri otomotiv endüstrisi olmuştu. Bu yıllarda öncelikle iki boyutlu teknik resimler teknik resim masalarından bilgisayar ekranlarına taşınarak iki boyutlu tasarım işleminin bilgisayarda yapılması işlemi gerçekleşmiştir. Takiben 1970'li yılların sonuna doğru üç boyutlu modelleme ile ürünlerin üç boyutta modellenmesi ve bu ürünlerin birbirine monte edilmesi ile üç boyutlu ürün geliştirme kavramı ortaya çıkmıştır.

Üç boyutlu modellerin kullanılması yoluyla karmaşık geometriye sahip geometrilerin bilgisayarda gerilme analizlerinin yapılabilmesi (Bilgisayar Destekli Mühendislik - Computer Aided Engineering, CAE) yine 1970'li yılların sonu ve 1980'li yılların başlarında olmuştur. Bu süreci 1990'lı yılların sonlarına doğru oluşturulan üç boyutlu montaj modellerinin ürünün kinematik ve dinamik analizlerinin yapılması amacı ile kullanılması takip etmiştir.

Bu noktada yaklaşık 40 yılı bulan bir süreç sonucu otomotiv endüstrisi iki boyutlu teknik resim masasından ürünün sanal ortamda oluşturulması ve çok çeşitli analizlerinin bilgisayar ortamında yapılması suretiyle sanal olarak ürün geliştirme kabiliyetine sahip olmuştur.

         
     
TurkCADCAM.net > Türkiye'nin yeni ürün tasarım, geliştirme, CAD/CAM/CAE, CNC, kalıp ve imalat teknolojileri portalı
***** Sektörün profesyonel bilgi ve işbirliği platformu *****
© 2002-2017  Sinerji Yayıncılık, Tanıtım ve Danışmanlık Hizmetleri
Bu portaldaki içerik, ancak kaynak belirtilmesi ve izin alınması şartıyla yayınlanabilir.